W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego

O mądrości

„Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców 
nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić.” Łk 21,15
(Mowa o zburzeniu Jerozolimy i przyjściu Chrystusa BT)

„Jeśli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga,
który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając; a na pewno ją otrzyma.
Niech zaś prosi z wiarą, a nie wątpi o niczym.” Jk 1,5-6a

Modlitwa o mądrość 
Boże przodków i Panie miłosierdzia,
któryś wszystko uczynił swoim słowem
i w Mądrości swojej stworzyłeś człowieka,
by panował nad stworzeniami, co przez Ciebie się stały,
by władał światem w świętości i sprawiedliwości
i w prawości serca sądy sprawował -
dajże mi Mądrość, co dzieli tron z Tobą,
i nie wyłączaj mnie z liczby swych dzieci!
Bom sługa Twój, syn Twojej służebnicy,
człowiek niemocny i krótkowieczny,
zbyt słaby, by pojąć sprawiedliwość i prawa.
Choćby zresztą był ktoś doskonały między ludźmi,
jeśli mu braknie mądrości od Ciebie – za nic będzie poczytany.

Wybrałeś mnie na króla swojego ludu
i na sędziego synów swoich i córek.
Kazałeś zbudować świątynię na górze swej świętej
i ołtarz w mieście swego zamieszkania -
obraz Namiotu świętego, któryś zgotował od początku.

Z Tobą jest Mądrość, która zna Twe dzieła,
i była z Tobą, kiedy świat stwarzałeś,
i wie, co jest miłe Twym oczom,
co słuszne według Twych przykazań.
Wyślij ją z niebios świętych,
ześlij od tronu swej chwały,
by przy mnie będąc pracowała ze mną
i żebym poznał, co jest Tobie miłe.
Ona bowiem wie i rozumie wszystko,
będzie mi mądrze przewodzić w mych czynach
i ustrzeże mnie dzięki swej chwale.
I będą przyjemne dzieła moje,
będę rozsądzał lud Twój sprawiedliwie
i stanę się godnym tronu mego ojca.
Któż bowiem z ludzi rozezna zamysł Boży
albo któż pojmie wolę Pana?
Nieśmiałe są myśli śmiertelników
i przewidywania nasze zawodne,
bo śmiertelne ciało przygniata duszę
i ziemski przybytek obciąża lotny umysł.
Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi,
z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką -
a któż wyśledzi to, co jest na niebie?
Któż poznał Twój zamysł, gdyś nie dał Mądrości,
nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego?
I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste,
a ludzie poznali, co Tobie przyjemne,
i wybawiła ich Mądrość.„
(Mdr 9, 1-18).

Boże, Stwórco nasz, Panie wszelkiego stworzenia, który pozwoliłeś nam być członkami Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu  Bożego w Jerozolimie -  Świętego Grobu - symbolu wrót do Twojej Rzeczywistości, symbolu wrót do Rzeczywistości Boskiej;

Boże,  który ustawiłeś nas w szeregu strażników Świętego Grobu począwszy od apostoła Jakuba Młodszego, pierwszych chrześcijan, Biskupa Makariusza, świętej Heleny, kapłanów Bazyliki Grobu Bożego w Jerozolimie, Krzyżowców, Kanoników Grobu Bożego, Franciszkanów z Kustodii Ziemi Świętej; 
- daj nam mądrość i oświetlaj naszą drogę abyśmy mogli odczytywać Twoją wolę tu na ziemi.

Deus Lo Vult – to Twoja Wola Boże, że na końcu osi czasu strażników Świętego Grobu powołałeś Zakon Rycerski Grobu  Bożego w Jerozolimie. Cóż pozostało po rycerzach owianych chwałą historii? Zakurzone zbroje w muzeach ?,  pordzewiałe miecze? Pozostało to, co lśni jak diament w popiele pól bitewnych – pozostały słowa: pobożność, wiedza, skromność, prawość. 
Wielkich słów nie ima się czas – pozostają wieczne. Niechaj wielkie słowa pozostaną naszym drogowskazem w naszym życiu, w pracy dla Twej chwały Panie, w pracy dla Ziemi Świętej    i w pracy dla naszych bliźnich.

Przeminęło państwo krzyżowców i potęga zakonów krzyżowych. W ich miejsce na Ziemi Świętej pojawił się biedaczyna z Asyżu – Święty Franciszek – on nie miał wspaniałego płaszcza, tylko zgrzebne ubranie i słowa. To dzięki jego wielkim słowom jego bracia dalej pracują na Ziemi, do której zwracają się nasze oczy i serca. 
Cóżeś zatem o Panie chciał powiedzieć powołując Zakon Rycerski? Czyż nie to, że to co było, to co przeminęło trzeba uszanować i nie zapomnieć? 
Nikt z wielkich rycerzy krzyżowych dzięki walce nie osiągnął dóbr doczesnych – choć może niektórzy z nich z takim zamiarem tam jechali. Ciała wielu z nich zostały w Ziemi, w której żył i nauczał Nasz Zbawiciel Jezus Chrystus, a groby ich niejednokrotnie zostały zbezczeszczone.
Jednak na przekór przeciwnościom pozostały po nich wielkie słowa - pobożność, wiedza, skromność, prawość – Deus Lo Vult. Te słowa to nasz obowiązek.

O Panie pomóż nam uwalniać się od zachłanności, chciwości i pychy. Pomóż nam zachować szacunek dla tych, którzy byli tu przed nami, pomóż nam, aby ich życia i praca nie były wykorzystane do godnej pożałowania i niskiego poziomu komercji.

Za Księgą Przysłów
Pycha poprzedza upadek (pycha kroczy przed upadkiem), a duch wyniosły — potknięcie. 
Lepiej być uniżonym w duchu z potulnymi, niż dzielić łup z tymi, którzy się wywyższają.
Jesteśmy dzisiaj – teraz – na ziemi, na której ponad 800 lat temu książę Jaksa rozsypał Ziemię z Ziemi Świętej; gdzie ona dokładnie jest tego nie wiemy, ale wiemy że jest. Tak jak stoimy    u wrót Pustego Grobu i wiemy, że Jesteś Panie, ale nie możemy Cię zobaczyć.
Prosimy Cię Boże abyś 
poprzez Twego Syna Jezusa Chrystusa,
poprzez twego sługę św. Franciszka,
poprzez tych co byli przed nami,
był nam Panie latarnią i drogowskazem, byśmy z każdym zmieniającym się dniem mogli lepiej odczytywać Twoją Wolę i mogli lepiej wykonywać zdania, do których nas powołałeś.

Zakon Kanoników Stróżów Grobu Bożego w Jerozolimie, który był i pracował w Miechowie zostawił nam słowa:
Ingenium, pietas, doctrina, modestia, virtus
Excelsum geminant nobilitate genus.
Talent, pobożność, wiedza, skromność, prawość
Swą wspaniałością rodzą szlachetne pokolenie.

Słowa te wiszą na desce nad naszą siedzibą. 
Uszanujmy Zakon Kanoników, zakon którego już nie ma, uszanujmy ich, tak jak szanuje się w ciszy i skupieniu naszych przodków, i pamiętajmy o słowach które nam pozostawili.

Boże, Stwórco nasz, Panie wszelkiego stworzenia, za pośrednictwem Świętej Marii, Matki Twego Syna Jezusa Chrystusa, Królowej Nieba i Ziemi, miej Nasz Zakon i nas samych         w swej opiece.

Amen

Jan Włudarczyk CSSH